Trzeci kwartał

Trzeci kwartał 6-9 miesiąc życia

Drugie półrocze życia to przede wszystkim nauka lokomocji- od obrotów i pełzania, aż do pozycji czworaczej i samodzielnego chodu. Maluch do tego czasu nauczył się już w zasadzie wszystkiego, co do aktywnych zmian pozycji jest mu potrzebne. Potrafi leżeć symetrycznie, unosić zgięte nóżki nad podłoże i przyciągać brodę do mostka. Swobodnie obraca główkę na boki i doskonale potrafi ustawiać miednicę pod skosem w stosunku do obręczy barkowej. Do perfekcji opanował przenoszenie ciężaru ciała na stronę wydłużoną… Nie ma więc na co czekać. Trzeba zacząć trenować obroty!

Jako pierwsze zazwyczaj pojawiają się obroty z plecków na brzuszek. Ruch zaczyna się od obrotu głowy i odpowiedniego ustawienia rąk. Następie maluch unosi zgięte nóżki nad podłoże i przenosi ciężar ciała na stronę, na którą zamierza się obrócić. Pojawia się skośne ustawienie miednicy. Nóżka, która będzie na dole prostuje się, a druga zgina. Dziecko aktywnie obraca się na boczek, a następnie na brzuszek. W pozycji na brzuchu przebywa chętnie, coraz częściej jest to już podpór wysoki. Potrafi obracać się dookoła własnej osi i doskonali leżenie na boku. Leżąc na pleckach potrafi włożyć palce stóp do buzi, co świadczy o tym, że jest gotowy „pójść” dalej. W okolicach 7 miesiąca życia pojawiają się obroty z brzuszka na plecki. Początkowo mogą to być obroty przypadkowe, ale dziecko szybko uczy się kontrolować swoje ciało na tyle, że obraca się świadomie.

Okolice 6/7 miesiąca życia to też pełzanie- początkowo jest to pełzanie w tył (raczkowanie), następnie maluch zaczyna pełzać do przodu. Przyjmuje też pozycję czworaczą. Pomimo tego, że jest ona jeszcze dla dziecka pozycją trudną, bo tułów malucha nie układa się prosto, ale w okolicy lędźwiowej jest wygięty, to maluch podejmuje pierwsze próby przenoszenia ciężaru ciała kołysząc się najpierw w tył, a następnie w tył i w przód. Początkowo każda próba przemieszczania się w tej pozycji zazwyczaj kończy się upadkiem, ale z biegiem czasu dziecko opanowuje tę pozycję na tyle, że z końcem ósmego miesiąca życia pojawiają się pierwsze, zakończone sukcesem, próby czworakowania. Początkowo jest to czworakowanie bardzo ostrożne, dziecko ustawia kolanka pod brzuszkiem i pod klatką piersiową, ale szybko opanowuje czworakowanie dojrzałe, gdzie kolanka wysuwają się w tył względem osi bioder. Pod koniec trzeciego kwartału maluch zaczyna eksperymentować z samodzielnym przyjmowaniem pozycji siedzącej. Z czworaków lub podporu bokiem przechodzi najpierw do siadu bocznego, a następnie pojawia się siad prosty. Dziecko nie siedzi jednak długo. Zdecydowanie ciekawsza dla malucha jest możliwość samodzielnego przemieszczania się. Z końcem 9 miesiąca życia dziecko podejmuje pierwsze próby pionizacji- pionizuje się asekurując przy meblach lub z pozycji czworaczej przez klęk prosty do stania. Początkowo stoi niestabilnie, nóżki ułożone są szeroko, może stać na palcach. Pojawiają się pierwsze próby przemieszczania na boki- dziecko przenosi ciężar ciała i krokiem odstawno-dostawnym potrafi przemieścić się wzdłuż mebli. Obręcz biodrowa i barkowa nie są jeszcze względem siebie zrotowane, dlatego chód może wyglądać na sztywny i mało „elegancki”.

Czego spodziewać się od dziecka w trzecim kwartale życia?

W leżeniu na pleckach:

– dziecko potrafi już wszystko, czego nauczyło się w poprzednich miesiącach- bawi się w linii środkowej ciała, ale też bardzo sprawnie wysuwa raz jedną, raz drugą rączkę w stronę zabawki, a ruch ten nie wpływa na ułożenie reszty ciała na podłożu. Dziecko potrafi przekładać zabawkę z rączki do rączki, sięga do zabawki również po przekątnej, chwyta swoje stopy i wkłada palce stóp do buzi. Trzymając się za nóżki zaczyna ustawiać miednicę pod skosem w stosunku do obręczy biodrowej po to, by w połowie 6 miesiąca życia wykonać pierwszy samodzielny obrót z plecków na brzuszek. Po tym okresie wszystko, czego maluch miał nauczyć się w pozycji leżenia na pleckach już potrafi, dlatego może skupić się na osiąganiu nowych umiejętności.

W leżeniu na brzuszku:

– dziecko potrafi podeprzeć się na wyprostowanych rączkach, obraca się dookoła własnej osi, przyjmuje pozycję podporu bokiem i coraz chętniej się w niej bawi

– pojawia się pełzanie- początkowo maluch pełza do tyłu (raczkuje), a następnie do przodu. Pełzanie powinno wiązać się z naprzemiennym obciążaniem raz prawej, raz lewej strony ciała

– pojawiają się pierwsze próby przyjęcia pozycji czworaczej , bujania  w niej w tył i w przód oraz czworakowania

– pod koniec tego okresu maluch zaczyna samodzielnie przechodzić do pozycji siadu bocznego

– początkowo czworakuje ostrożnie, ale w miarę, jak opanowuje umiejętność właściwego przenoszenia ciężaru ciała i balansowania nim,  czworakuje coraz szybciej i sprawniej

– mogą pojawić się pierwsze próby samodzielnego stawania na nóżki oraz chodzenia bokiem przy meblach

 

Co powinno zaniepokoić:

– prężenie się, wyginanie w łuk do tyłu,

– zdecydowana preferencja jednej ze stron- maluch częściej wysuwa w stronę zabawki jedną z rączek, częściej obraca główkę w jedną stronę, główka nie układa się prosto, ale uszko pochylone jest bardziej w stronę jednego z barków, spłaszczona główka

– dziecko pełza jednostronnie, nie potrafi naprzemiennie obciążyć raz prawej, raz lewej strony ciała

– maluch nie bawi się nóżkami, układa je na podłożu w pozycji żaby lub krzyżuje wyprostowane nóżki

– mała aktywność przeciwko sile grawitacji, dziecko niechętnie wyciąga rączki przed siebie

– eksperymentując z obrotami z pleców na brzuszem maluch wygina się w łuk do tyłu tak, jakby chciał odepchnąć się główką

– w leżeniu na brzuszku ma trudności z podpieraniem się, cofa rączki do tyłu, nie przechodzi do wysokiego podporu, widać bardzo dużą pracę mięśni prostowników grzbietu i maluch jest w tej pozycji niestabilny

– siedząc obciąża kość krzyżową i mocno pochyla się do przodu lub siedzi na guzach kulszowych, ale ciężar ciała nie jest rozłożony równomiernie; maluch siedzi ze zgiętą, zawsze tą samą nóżką lub jedynym rodzajem siadu jest siad między piętami